I.- Nowy początek

… - Pocałuj mnie kochanie- powiedział blondyn – na co czekasz? Przecież wiem że mnie po kryjomu kochasz… Ja byłam przygnieciona do ściany jego kościste ręce były oparte nad moimi ramionami , jego tors od mojej klatki piersiowej dzieliły milimetry. Biała koszula przesiąknięta była perfumami Hugo Bossa.  Jego niebieskie oczy świdrowały mnie na wylot.

- Nigdy w życiu – odpowiedziałam  

Przybliżył mnie do siebie jeszcze bardziej…

- A tak w ogóle na spierzchniete usta. Masz pomatke – dodałam i podałam mu pomatke o smaku czekolady.  …..

Zbudziłam się. Byłam cała mokra.  Jak to dobrze że ten koszmar się skończył. Blondyn … blisko mnie… co za koszmar.  Kolejny cały czas trwa.  Moja mama się rozwiodła i przeprowadziliśmy się do Londynu.  A co za tym idzie zmiana szkoły.  Za jakie grzechy? W tamtej miałam tylu przyjaciół, kochanego chłopaka. A tutaj musze wszystko zacząć od początku.  Jeszcze jak te dzieciaki tam będą takie oschłe, bez uśmiechów na twarzy jak Ci londyńczycy sama kupie bilet powrotny i wróce do tego ojca alkoholika.

-  Viola bierz rzeczy i chodź bo spóźnimy się na pociąg! – zawołała mama z kuchni

- Już mamo schodze..

Popatrzyłam w lustro. Kruczoczarne włosy, brązowe oczy, ciemna karnacja  wysportowana sylwetka. Na pewno nie będę rzucała się w oczy. Nie ma co jak nic wtopie się w tłum.  Wziełam walizkę i klatkę z sową Titi i zeszłam na dół.

Mama już na mnie czekała.

- No nareszcie jesteś kochanie. – powiedziała i udała się do samochodu. Trudno mi się z nią żegnać. Szczególnie teraz szczególnie w takich okolicznościach. Chce żeby pojechała tam ze mną. Żebym chociaż przyzwyczaiła się do tych nowych ludzi… Ale tak się nie da.

- Mamo, a jak w ogóle nazywa się ta szkoła magii?

- Hogwart – odparła z promiennym uśmiechem

Nazwa szkoły jak przystało na Anglie oschła i zimna.

15 min później byłam na dworcu. Wysiadłam z samochodu, wyciągnęłam swoje bagaże i udałam się pożegnać z mamą. Ostatni raz widzę jej pogodną twarz ciepłe orzechowe oczy ….

- Trzymaj się ciepło, kochanie. Pisz możesz nawet codziennie jeśli będzie taka potrzeba. Kocham Cię.

- Ja Ciebie też kocham mamo. – odpowiedziałam przez łzy

- Już malutka nie płacz.

I mnie przytuliła. Chciałam aby ten uścisk nigdy się nie skonczył. Nigdy po prostu nigdy. Ale był o wiele za krótki. Wytarłam łzy i zadążyłam powiedzieć mamie jedynie „pa” bo ruszyła z piskiem opon, gdyż spóźniona już była do pracy. Przez chwile stałam sama pod dworcem ale po chwili powolnym krokiem udałam się na peron 9 i ¾ . Byłam już miedzy peronem 9 a 10 kiedy nagle poczułam ten zapach….