VI- Spotkanie

Wpadłam do swojej sypialni po drodze zdejmując szatę. Rzuciłam ją na swoje łóżko.

- Cześć – powiedziała Cho

- Cześć – opowiedziałam – O której jest kolacja?

- O 18. A na parapecie masz pocztę.

Popatrzyłam na parapet. Siedziały na niej dwie sowy jedna o jasnych piórach – Titi i druga ciemna mojej mamy.

- Camilla odpisała! – wrzasnęłam i podbiegłam do sowy. Wzięłam list i zaczęłam czytać

Viola!

Ja też za Tobą bardzo tęsknie ta szkoła bez Ciebie to nie to samo co kiedyś. Jest już za nudno. Haha… Te Twoje śmieszne teksty. Zapewne teraz udajesz bardzo miłą, kulturalną ale jak poznasz ludzi w końcu będziesz sobą- tą zakręconą pozytywnie wariatką. Monica tak zmieniła wygląda gorzej niż wcześniej. Ma taką asymetryczną fryzurę. A Pablo… ehh. Jest z Inez. Ciągle się przytulają, całują. Współczuje Ci. Ale Ciebie znając już masz jakiegoś na oku.

Trzymaj się tam słonko. Kocham Cię

Camilla

No świetnie po prostu świetnie. Nie ma mnie w szkole a on już jest z inną. No mógł poczekać chociaż ten miesiąc, dwa. Ale jak widać już go jaja swędzą. Wzięłam kawałek pergaminu i odpisałam Camilli.

Camilla

 Może masz rację co do tego, że w końcu się do tego miejsca przyzwyczaję. Ale będzie trudno. A co do Pablo mam go gdzieś i tak związek na odległość nie miałby najmniejszego sensu. Heh tak mam kogoś na oku i dzisiaj się z nim spotykam. Mam nadzieję że coś z tego będzie. Bo jest idealny. Nie uwierzysz to blondyn. Haha… ja i blondyn. Jednak wszystko potrafi się zmienić. Ty negujesz to, że ja jestem kulturalna. Osz TY…! Tutaj raczej będę cały czas taka bo inaczej się nie da. 

                                                                                                                                   Viola

Wysłałam sowę. I się uśmiechnęłam bo za trzy godziny miałam się z nim spotkać. Za trzy?! O matko… wzięłam sowę mamy wyciągnęłam list .

Kochanie,

Wszystko jest w porządku? Jak znajomi jacyś normalni? Jak pierwsze lekcje? Podoba Ci się w ogóle? A jedzenie dobre? Przynajmniej cokolwiek  jesz ?

Kocham Cię. I bardzo tęsknie.

                                                                                                                                         Twoja kochana Mama

Mamo

Tak u mnie wszystko w porządku. Lekcje są ciekawe, a nauczyciele to póki co centaur i duch. Ale potrafią prowadzić lekcje. Hogwart jest dużą szkołą, tak dużą że nadal nie wiem gdzie są dane sale. Znajomi mam ich dopiero kilku. Ale są dość sympatyczni i mądrzy. Ja trafiłam do domu zwanego Ravenclaw. Heh spodobał mi się jeden chłopak z innego domu. Mam się z nim dzisiaj spotkać. I nie truj mi o Pablo. On dla mnie nie istnieje. Jego dziewczyną jest Inez, więc wiesz co to znaczy. Ten chłopak z którym mam się spotkać ma na imię Draco jest blondynem o niebieskich jak ocean oczach i jest nieziemsko zbudowany. Wiem, że nigdy nie lubiłam blondynów ale tan ma coś takiego w sobie że mi na jego widok zapiera dech w piersi. Tak jem. Trudno tutaj jeść tyle co w domu. Na stołach jest dużo jedzenia. Więc nie da nie jeść co najmniej trzech talerzy. Także o moje jedzenie się martw. Wielka Sala w której jemy posiłki ma sufit przedstawiający niebo na przykład rozgwieżdżone.

I ja też za Tobą bardzo tęsknie. Nawet nie masz pojęcia jak mi Ciebie tutaj brakuje. Najgorsze jest to, że nie mam z kim codziennie szczerze porozmawiać ani się przytulić. Mam nadzieję, że to się zmieni.

                                                                                                                         Kocham Cię

                                                                                                                                            Viola

Kiedy wysłałam list do mamy, czułam się jakby kamień spadł mi w końcu z serca. Podniosłam się z łóżka i stanęłam przed szafą. No i kolejny problem w co ja mam się ubrać? Wyjrzałam przez okno. Była ładna słoneczna pogoda. Żadnej chmurki na niebie. Stałam jeszcze jakieś dobre 10 min przed szafa aż w końcu postanowiłam założyć czerwone rurki, białą bluzkę z nadrukiem ręki sweter w paski i czerwoną arafatkę. A co do butów to czarne trampki. Wzięłam rzeczy do łazienki i poszłam się umyć. Po odświeżeniu się stanęłam przed lustrem , i zastanawiałam się od czego zacząć rozmowę z Draco.

Cześć co robiłeś po lekcjach?

Hey, jak ci minął dzień?

Cześć to co będziemy robić?

Jednak najlepiej będzie jak on zacznie rozmowę. Tak, tak będzie dobrze. Założyłam ubrania. I zaczęłam suszyć włosy. Następnie je wyprostowałam i wyszłam z łazienki.

- Na kolacje musze być w szacie?

-Tak

Założyłam szatę i zeszłam wraz z Luną na kolacje. Kiedy weszłam do jadalni od razu popatrzyłam na stół Slytherinu. Nie widziałam Draco. Usiadłam przy stole i zaczełam jeść. Prawdę mówiąc nie mogłam bo byłam zarazem tak podniecona i zestresowana spotkaniem z Draco że nie mogłam totalnie nic przełknąć. Posiedziałam jeszcze chwilkę. W końcu wstałam i ruszyłam ku wyjściu. Przy samych drzwiach złapała mnie Gimmy.

- Szkoda, że Tiara nie przydziela Cie do Gryffindoru.

- Ja też tego żałuje.

- Robisz coś dziś wieczorem.? Bo z Hermioną urządzamy babski wieczór.

- Tak muszę się z kimś spotkać. Następnym razem do Was wpadne. – odparłam i poszłam do pokoju wspólnego.

 Kiedy tam szłam zastanawiałam się jak to będzie wyglądać. Czy mnie pocałuje? Czy chociaż muśnie moje usta albo przytuli? Boje się tego spotkania ale zarazem bardzo tego chce. Chce być z nim sam na sam.  W sypialni zdjęłam szatę i zobaczyłam jak wyglądam. Szału nie było ale dziwnie nie wyglądałam a to już wielki plus. Troszeczkę się pomalowałam i wyszłam.  Jakoś trafiłam do drzwi wyjściowych i powolnym krokiem przemierzałam błonie. Słońce chowało się za pagórkami , wiatr oplatał moje policzki. Miałam jeszcze pięć minut do spotkania więc udałam się nad jezioro.  Byłam coraz bliżej brzegu kiedy usłyszałam głos dziewczyny.

- Dracusiu dlaczego Ty się z nią chcesz spotkać? Przecież ja wiem, że Ty tylko kochasz.

Tam był Draco z tą dziewczyną która siedziała obok niego na stołówce.

- Bo chcę ją zauroczyć w sobie i dzięki niej mieć dobrą ocenę z Hostorii Magii. Rozumiesz?

- Ale podoba Ci się?

-Nie.

Kiedy to usłyszałam moje serce nie miało już dla kogo bić. Łzy same zaczęły mi płynąć z oczu i pobiegłam powrotem w stronę zamku. Dlaczego ja zawszę muszę zakochiwać się w takich debilach? Dlaczego…? I zaczęłam jeszcze bardziej płakać. Biegłam na oślep bo przez łzy już nic nie widziałam. W mojej głowie było tylko jedno słowo… dlaczego. Dobiegłam do drzwi i wpadłam na Harrego.

- Co Ci się stało? – zapytał

- To nic takiego. Możesz mnie zaprowadzić do Gimmy i Hermiony.?

-Jasne.

Razem poszliśmy do Pokoju Wspólnego Gryffonów całą drogę milczeliśmy a ja płakałam. Harry powiedział kod do obrazu i weszliśmy do pokoju wspólnego. Gimmy jak mnie zobaczyła podbiegła i od razu zaprowadziła do swojej sypialni. Usiadłam na łóżku i płakałam. Płakałam ryczałam ja bóbr w dodatku się zasmarkałam, rozmazałam tusz do rzęs i wyglądałam jak dziecko Hiroszimy i Nagasaki. Gimmy nie zwracała na to uwagi tylko mnie przytuliła.  Z mp4 Gimmy leciała jakaś piosenka na wiem nie widziałam jaka. Ale zapamiętałam refren.

Hey now, hey now
Don't dream it's over
Hey now, hey now
When the world comes in
They come, they come
To build a wall between us
We know they won't win

http://www.youtube.com/watch?v=J9gKyRmic20 -> to ta piosenka

Czekam na Wasze liczne komentarze. :3